ที่มาของซอสเย็นตาโฟ “อรุณี”

ตอนที่ผมยังเป็นเด็กนั้น บ้านของเราเป็นตึกแถว คุณแม่ผมยืนขายก๋วยเตี๋ยวอยู่หน้าร้าน ส่วนคุณพ่อผมทำลูกชิ้นอยู่หลังร้าน คุณแม่ผมอนุญาตให้ผมรับประทานก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นได้ หรือจะทานก๋วยจั๊บ, ข้าวหน้าไก่, ข้าวหมูแดง ท่านก็ไม่เคยห้าม แต่ท่านจะไม่อนุญาตให้ผมทานก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟเด็ดขาด ผมเศร้าเลย

แต่เพราะคุณอาพาผมไปเที่ยว และได้มีโอกาสไปทานเย็นตาโฟวัดแขก จึงได้รู้ว่าจริงๆแล้วเย็นตาโฟมันอร่อยมากๆเลย น่าเสียดายจริงๆที่อาหารที่อร่อยเช่นนี้ ไม่ค่อยดีกับสุขภาพของเด็กๆสักเท่าไหร่

เมื่อผมโตขึ้น ด้วยสภาพเศรษฐกิจที่เปลี่ยนไป เราจึงต้องกลายเป็นผู้ผลิตลูกชิ้นขายส่ง และสิ่งที่ผมเห็นก็คือ คนอื่นๆก็ยังชอบกินเย็นตาโฟอยู่ … เขาไม่รู้หรืองัยว่ามันไม่ดีต่อสุขภาพ? ผมคิดว่าเขาก็รู้อยู่นะ แต่คงเพราะความอร่อยมันเกินห้ามใจจริงๆ (หัวเราะ)

ผมจึงตั้งคำถามว่า เป็นไปได้ไหมที่เราจะทำซอสโฟที่อร่อย และดีต่อสุขภาพด้วย?

ผมจึงลงมือศึกษาค้นคว้า … ผมได้ต้มซอสเย็นตาโฟ หม้อแล้วหม้อเล่า ทำแล้วก็เททิ้ง แล้วก็ทำใหม่ แล้วก็เททิ้ง การค้นคว้าของผมคว้าน้ำเหลว มันมืดบอดไปหมด ไม่ว่าอย่างไร วัตถุดิบธรรมชาติก็ทำให้สีแดงสวยน่ากินเหมือนสีสังเคราะห์ไม่ได้ ผมรู้สึกเหนื่อยและหมดหวังมาก

ในเวลาที่เหนื่อยล้า เพื่อนผมชวนผมไปเที่ยวเมืองตรัง โดยไม่บอกว่าที่นี่เป็นถิ่นของเย็นตาโฟที่อร่อยแต่โบราณ

ที่จังหวัดตรังนี้มีอาหารอร่อยมากมาย การเดินทางมาที่นี่ทำให้ผมเข้าใจเรื่องสองเรื่อง เรื่องแรกคือ การตามหาอาหารโบราณในต่างจังหวัดง่ายกว่าหาในกรุงเทพ และสิ่งที่ผมพบก็คือสีเย็นตาโฟที่ยังเป็นสีเต้าหู้ยี้อย่างโบราณอยู่ ส่วนเรื่องที่สองก็คือ คนตรังเขาก็ไม่รังเกียจสีเย็นตาโฟแบบธรรมชาติแม้จะไม่แดงสว่างแบบสีสังเคราะห์ … ถ้าเรายืนหยัดว่าเราจะเอาของธรรมชาติ แม้ว่าสีจะไม่จัดจ้าน แต่จะมีคนจำนวนนึงที่รักสุขภาพยอมรับได้

… ผมคิดว่าผมเริ่มจะเห็นแสงสว่างปลายทางอุโมงค์อยู่รำไรแล้ว

ผมได้ไปปรึกษาอาจารย์อดิศรที่เทคโนลาดกระบังว่า ทำอย่างไรให้ซอสเย็นตาโฟอยู่ได้ด้วยวิธีธรรมชาติ ด้วยการชี้นำของอาจารย์อดิศร จึงทำให้ผมค้นคว้าเรื่องนี้สำเร็จ ผมปลาบปลื้มมากเลยแม้ว่า ซอสเย็นตาโฟที่ถนอมอาหารแบบธรรมชาติจะอยู่ได้แค่ 15 วันก็ตาม แต่ผมก็ดีใจเพราะอายุของอาหารสั้น มักจะทำให้คนที่รับประทานอายุยืนยาว

หลังจากที่ผมทำเย็นตาโฟสูตรปลอดสารกันบูดและสีสังเคราะห์ได้ ผมก็ทำให้คุณแม่ดู ผมใส่วัตถุดิบไปทีละอย่างๆ เมื่อผมใส่ไปทั้งหมด คุณแม่ก็พยักหน้าและบอกเคล็ดลับเพื่อให้รสชาติอร่อยขึ้นอีก เมื่อทุกอย่างสำเร็จ ท่านก็บอกว่าพอใช้ได้ … ก็เป็นอะไรที่เงียบๆ

แต่สิ่งที่ผมภูมิใจก็คือ บางทีคุณแม่ของผมก็แอบหยิบจากตู้เย็นไปทานเอง และพอมีแขกมาที่บ้านก็เอาซอสเย็นตาโฟสูตรนี้ทำก๋วยเตี๋ยวให้แขกอย่างภูมิใจ

^____^

เขียนโดย เลียง

เขียนโดย เลียง

เขาจบการศึกษาด้านการเงินมา ความใฝ่ผันเขาคือการเป็นนักการเงิน แต่ฝันต้องสลายเมื่อเขาจำเป็นต้องสืบทอดกิจการทำลูกชิ้นจากครอบครัว ปัจจุบันเขามีความสุขกับการได้เห็นรอยยิ้มของลูกค้าที่มีอาชีพที่เลี้ยงครอบครัวได้ “ความสุขแบบนี้ดูจะซาบซ่านกว่าการได้ทำในสิ่งที่อยากทำเสียอีก”